Road Trip Κούβα

Δεν ξέρω κατά πόσον είναι εύκολο να χωρέσουν σε ένα κείμενο ταξιδιωτικών αναμνήσεων όσα ζήσαμε στην Κούβα. Έχω άπειρες ενστάσεις στο αν η χώρα αυτή μπορεί να περιγραφεί και να κατανοηθεί. Το μόνο σίγουρο είναι οτι όσους ταξιδιωτικούς οδηγούς κι αν ανοίξει κάποιος, όσο καλά κι αν ενημερωθεί, η Κούβα είναι ένα μέρος που εκπλήσσει, ξαφνιάζει, σε κάνει και αναθεωρείς ξανά και ξανά και ξανά.

Θα προσπαθήσω όσο μπορώ το κείμενό μου να έχει συνοχή, αν και, αναφερόμενη στην Κούβα το μυαλό μου κατακλύζεται από σκέψεις, εικόνες, συναισθήματα, μυρωδιές, ιδέες που δύσκολα μπαίνουν σε σειρά.

Προτού ξεκινήσω την αφήγηση των δικών μας βιωμάτων, ας συστηθούμε: Είμαστε η Δέσποινα και η Σωτηρία. Το ταξίδι αυτό αποτελούσε όνειρο ζωής και για τις δυο μας, η καθεμία για τους δικούς της λόγους. Μείναμε στο νησί 22 μέρες με σκοπό αρχικά να γνωρίσουμε την Αβάνα και στη συνέχεια να νοικιάσουμε ένα αυτοκίνητο και να γυρίσουμε το νησί όσο περισσότερο μας έπαιρνε χρονικά. Διαλέξαμε να μείνουμε αποκλειστικά σε casas particulares τόσο για λόγους ποιότητας όσο και επειδή ένα από τα βασικά μελήματα του ταξιδιού μας ήταν να συναναστραφούμε όσο περισσότερο μπορούσαμε με το ντόπιο πληθυσμό.

Όπως θα διαπιστώσει κανείς πηγαίνοντας στην Κούβα το κομμάτι τουρισμός είναι μία πίτα μοιρασμένη σε λίγους και λόγω των ιδιαιτεροτήτων της χώρας σε ό,τι αφορά τη γλώσσα και την έλλειψη υποδομής, ένας τουρίστας ο οποίος επιλέγει να πάει οργανωμένα έχει μεν το πλεονέκτημα της άνεσης και της εξοικονόμησης χρόνου που θα ξόδευε ψάχνοντας, όμως η πλευρά της χώρας που γνωρίζει έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα του μέσου κατοίκου.

Αυτά είναι πράγματα που συνειδητοποιεί κανείς αν όχι με το που πατήσει το πόδι του στο αεροδρόμιο της Αβάνας, τότε σίγουρα τις πρώτες 2-3 μέρες. Η αλήθεια είναι πως η πρώτη εντύπωση είναι ελαφρώς σοκαριστική. Νοιώθεις οτι βγήκες από μία μηχανή του χρόνου και έχεις φτάσει εκατό χρόνια πίσω σε μία χώρα όπου τα πάντα λειτουργούν χαλαρά, ανεξάρτητα από την τεχνολογία και την πρόοδό της, οι ρυθμοί είναι απελπιστικά αργοί και όσο πιο γρήγορα το αποδεχτείς και προσαρμοστείς, τόσο πιο καλά θα περάσεις.

Στην Κούβα ορισμένες λέξεις όπως παροχή υπηρεσιών, άνεση, ποιότητα ζωής απλά ξεχνάς οτι υπάρχουν. Όντας πολύ αισιόδοξος επισκέπτης απλώς πείθεις τον εαυτό σου να απολαύσει μία δόση αποτοξίνωσης, να κλείσει το κινητό, να ξεχάσει την ύπαρξη του Διαδικτύου (όσο αστείο κι αν ακούγεται) και να ανοίξει διάπλατα τα μάτια και τα αυτιά του για όσα μαθήματα πρόκειται να πάρει κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί.

Λοιπόν εμείς αφού καταναλώσαμε περί τις δύο μέρες μέχρι να μπούμε στο κλίμα μπορώ να πω οτι αρχίσαμε να απολαμβάνουμε τη βόλτα μας στην Αβάνα. Τις πρώτες μέρες γνωρίσαμε τα μέσα μεταφοράς της πόλης. Στην αρχή όπως ήταν αναμενόμενο χρησιμοποιούσαμε τα taxis privados, δηλαδή τα κοινά ταξί. Στη συνέχεια συνειδητοποιήσαμε οτι τα πάντα στην Κούβα εκτός από τη νόμιμη και πλέον ακριβή οδό, λειτουργούν και αλλιώς. Οπότε και άρχισε να γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα η μετακίνηση είτε με taxis colectivos (almendrones) είτε με μικρά βανάκια παλιάς εποχής χωρητικότητας 7-8 ατόμων τα οποία ακολουθούν συγκεκριμένες διαδρομές μέσα στην πόλη και με ελάχιστα κουβανικά πέσος σε αφήνουν στον προορισμό σου. Πώς τα βρίσκεις; Ρωτώντας. Όπως και οτιδήποτε άλλο ψάχνεις στη χώρα.

Και μιας που πήγα εκεί την αφήγηση, στο σημείο αυτό να τονίσουμε οτι η Κούβα είναι ένα μέρος στο οποίο τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Επομένως είδη βασικής ανάγκης είτε αντικειμενικά (π.χ. χαρτί υγείας) εί